Agnieszka Wernik

adwokat

Jestem adwokatem, członkiem Izby Adwokackiej w Warszawie. Reprezentuję w postępowaniach karnych osoby zniesławione i znieważone. Specjalizuję się również w sprawach z zakresu prawa cywilnego, ze szczególnym uwzględnieniem spraw o ochronę dóbr osobistych, w tym dobrego imienia. Pomagam osobom poszkodowanym uzyskać odszkodowanie i zadośćuczynienie w postępowaniach cywilnych związanych ze szkodą na osobie m.in. z tytułu naruszenia dóbr osobistych, wypadków komunikacyjnych i błędów medycznych.
[Więcej >>>]

Skontaktuj się

Zniesławienie – przykłady

Agnieszka Wernik22 kwietnia 2018Komentarze (0)

O zniesławieniu można wiele pisać, rozważać kiedy do niego dochodzi, a kiedy nie, analizować, dywagować i…. teoretyzować. Dopiero jednak zapoznanie się z konkretnymi przykładami z orzecznictwa daje pełniejszy obraz sytuacji. Jeśli więc jesteś ciekawy jakie wypowiedzi czy zachowania sądy uznały za zniesławiające i jakie zapadły w tych sprawach wyroki, zapraszam do dalszej lektury. Przedstawione zestawienie dotyczy spraw rozpoznawanych w postępowaniach karnych ( z art. 212 k.k.):

Zniesławienie – przykładyzniesławienie - przykłady

I.

  • Pani X została uznana za winną tego, że “dnia 6 marca 2015 r. w R. poprzez wysłanie smsa do nieustalonego mężczyzny pomówiła M. R. o to, że świadczy ona usługi seksualne co mogło poniżyć ją w opinii publicznej tj. o czyn z art. 212 § 1 k.k.”
  • Pani X za swój czyn została skazana na karę grzywny w wys. 60 stawek po 10 zł., zobowiązana do zapłaty nawiązki na rzecz pokrzywdzonej w wys. 2.000 zł. oraz zobowiązana do zwrotu kosztów zastępstwa procesowego

II.

  • Pani X została uznana za winną tego, że “w okresie od 11 maja 2014 r. do końca października 2014 r. w (…) w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym zamiarem znieważała J.P. nazywając ją złodziejką, oszustką i lichwiarką, w zamiarze aby owe zniewagi dotarły do oskarżycielki prywatnej i pomawiała J.P. o to, że: naciąga ludzi na kredyty, pobiera od ludzi bardzo duże sumy pieniędzy za udzielenie kredytów w zamiarze poniżenia J.P. oraz narażenia jej na utratę zaufania potrzebnego dla wykonywanej przez nią działalności doradcy kredytowego i zdyskredytowania w oczach aktualnych i potencjalnych klientów, tj. popełniania czynu wyczerpującego znamiona występku z art. 212 § 1 k.k. w zw. z art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.”
  • Sąd postępowanie wobec Pani X warunkowo umorzył tytułem próby na okres roku, zobowiązał ją do przeproszenia pokrzywdzonej, zasądził od niej zwrot kosztów procesu oraz zastępstwa procesowego

III.

  • Pan X został uznany winnym tego, że w okresie od 4 do 11 lutego 2001 r. w P., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, będąc redaktorem naczelnym Tygodnika Regionalnego “Wieści P.”, w wydaniach gazety z dnia 4 lutego 2001 r. i z dnia 11 lutego 2001 r. pomówił Piotra M. o właściwości lub postępowanie mogące poniżyć go w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego do zajmowania stanowiska Rzecznika Prasowego Zarządu Gminy w P. oraz Naczelnika Wydziału Promocji i Informacji Urzędu Gminy w P., w ten sposób, że umieścił w treści gazety nieprawdziwe zarzuty wyrażające się w zestawieniu czytelnej fotografii biletu wizytowego Piotra M. z wyraźnie widocznym jego imieniem i nazwiskiem z tytułem “Promocja kombinatorstwa” a nadto w stwierdzeniach, że “(…) tylko jakiś szantaż, niezrozumiałe partyjne szachy mogły wynieść M. na funkcję naczelnika” oraz że Piotr M. “pozwala sobie (…) na zniechęcanie klientów do współpracy z innymi nośnikami reklamy czyniąc sobie niedozwolony użytek z pełnionej funkcji publicznej” to jest popełnienia przestępstwa określonego w art. 212 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.”
  • Pan X za swój czyn został skazany na karę  3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na dwuletni okres próby, nadto Sąd zobowiązał oskarżonego do “przeproszenia pokrzywdzonego poprzez zamieszczenie na pierwszej stronie Tygodnika Regionalnego «Wieści P.» – w terminie miesiąca od uprawomocnienia się wyroku – oświadczenia o wskazanej w wyroku treści.

IV.

  • Pani X i Pani Y uznane zostały za winne tego, że “w dniu 23 czerwca 2016 r. w Zespole Szkół Zawodowych w K. w obecności jej pracodawcy A. D.  Zespołu Szkół Zawodowych, działając wspólne i w porozumieniu pomówiły A. U.  o to, że chodzi pijana, urządza głośne spotkania towarzyskie, a nadto, że jest złośliwa, nie potrafi się zachować oraz buntuje dzieci przeciwko nim, a zatem o takie postępowanie, które mogłoby narazić oskarżyciela prywatnego na utratę zaufania niezbędnego do wykonywania przez A. U.  zawodu nauczyciela, tj. o czyn z art. 212 § 1 k.k.”
  • Sąd postępowanie wobec Pani X i Pani Y warunkowo umorzył tytułem próby na okres roku, zobowiązał je do przeproszenia pokrzywdzonej, zasądził od nich zwrot kosztów procesu

V.

  • Pani X uznana została za winną tego, że ” w okresie od 9 do 12 czerwca 2015 r. w G. za pomocą środka masowego komunikowania pomówiła A. D. o dokonanie kradzieży pieniędzy na szkodę Fundacji (…) w G., co mogło poniżyć pokrzywdzoną w opinii publicznej oraz narazić na utratę zaufania potrzebnego dla wykonywania zawodu pedagoga, tj. czynu z art. 212 § 1 w zw. z § 2 k.k.”
  • Pani X za swój czyn została skazana na karę grzywny w wys. 150 stawek dziennych po 20 złotych stawka. Nadto sąd zobowiązał ją do zapłaty nawiązki na rzecz pokrzywdzonej w wys. 2.000 zł.
  • Sąd orzekł również podanie wyroku do publicznej wiadomości poprzez opublikowanie go w Gazecie (…) na koszt oskarżonej.

VI.

  • Pani X została uznana za winną tego, że ” w dniu 3 października 2016 r. na terenie Szkoły Podstawowej w G. pomówiła E. R.  o to, że ma ona kochanka i że jest złą matką co mogło poniżyć ją w oczach opinii publicznej tj. o czyn z art. 212 § 1 k.k.”
  • Sąd postępowanie wobec Pani X warunkowo umorzył tytułem próby na okres roku zobowiązał ją do uiszczenia świadczenia pieniężnego w kwocie 100,00  zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej oraz nakazał jej zwrot kosztów procesu

VII.

  • Pan X został uznany za winnego tego, że “w piśmie z 18 lutego 2014 r. wysłanym z P. do szeregu instytucji państwowych, samorządowych i podmiotów prywatnych pomówił M. B. prowadzącą działalności gospodarczą w Ł. pod nazwą (…), o niekompetentne, nieumiejętne oraz zagrażające życiu i zdrowiu ludzi i zwierząt prowadzenie tego ośrodka, które mogło narazić pokrzywdzoną na utratę zaufania potrzebnego do prowadzenia ww. działalności gospodarczej, tj. przestępstwa z art. 212 § 1 k.k.”
  • Pan X za swój czyn został skazana na karę grzywny w wys. 100 stawek dziennych po 20 złotych stawka oraz zobowiązany do zwrotu kosztów procesu
  • Sąd orzekł również podanie wyroku do publicznej wiadomości poprzez opublikowanie go w Gazecie (…) na koszt oskarżonego

VIII.

  • Pan X został uznany za winnego tego, że “w dniu 11 października 2014 r. za pomocą środków masowego komunikowania na swoim fanpage’u w portalu F. pod adresem (…) zamieścił wpis o treści: “UWAGA NA FIRMĘ (…)!!! FIRMA (…). FAKTURY NIGDY NIE SĄ WYSTAWIANE. PRZEZ (…) FIRMY (…)!!! (…) L.!!! U. nich (…) zeigen behaupten, dass eine solce (…). R. werben (…). (…)!!! (…) L.!!! COMPANY does not show confirmation (…) police eskort claiming that (…). (…) COMPANY (…) K. (…)!!! tj. o czyn z art. 212 § 1 k.k. w zw. z § 2 k.k.
  • Pan X za swój czyn został skazany na karę grzywny w wys. 70 stawek dziennych po 10 złotych stawka oraz zobowiązany do zwrotu kosztów procesu
  • Sąd orzekł również podanie wyroku do publicznej wiadomości poprzez umieszczenie jego odpisu ze wzmianką o prawomocności na tablicy ogłoszeń Sądu Rejonowego w R. przez okres 1  miesiąca;
  • Pan X został również zobowiązany do zapłaty nawiązki na rzecz Fundacji (…) z siedzibą w P.  w kwocie 5.000  złotych;

IX.

  • Pan X został uznany za winnego tego, że “w dniu 24 lutego 2014 r., w czasie rozprawy przed Sądem Rejonowym w Wieluniu przeprowadzonej w sprawie o sygn. akt (…) pomówił J. P. o postępowanie, które może poniżyć go w opinii publicznej, w ten sposób, że oświadczył do protokołu rozprawy, że działanie wnioskodawcy, tj. J. P. jest próbą wyłudzenia pieniędzy, jaką wcześniej wnioskodawca podejmował w stosunku do innych osób, to jest dokonania czynu wyczerpującego dyspozycję art. 212 § 1 k.k.”
  • Pan X za swój czyn został skazana na karę grzywny w wys. 120 stawek dziennych po 20 złotych stawka oraz zobowiązany do zwrotu kosztów procesu,
  • Zobowiązany również został do zapłaty na rzecz pokrzywdzonego  nawiązki w kwocie 1500 złotych,
  • Sąd nakazał także podanie wyroku do publicznej wiadomości poprzez zamieszczenie jego odpisu na tablicy ogłoszeń w siedzibie Urzędu Miejskiego w W. przez okres 30 dni.

Krajowy Rejestr Karny

Skoro mowa o wyrokach karnych, warto też wspomnieć, że dane o osobach prawomocnie skazanych za przestępstwa (w tym również zniesławienie czy zniewagę) gromadzi się w Krajowym Rejestrze Karnym. Skazany prawomocnie za zniesławienie będzie więc figurował w KRK jako osoba karana. Często jest to dolegliwością większą niż sam wyrok karny.

Mam nadzieję, że dzięki podanemu zestawieniu, problematyka zniesławienia jest Ci już trochę bliższa. Jeśli któryś z ww. przykładów szczególnie Cię zainteresował i chciałbyś poznać szczegóły danej sprawy, po prostu daj mi znać.

*****

Zobacz także:

Zniesławienie a zniewaga – różnice

Zniewaga – przykłady

{ 0 komentarze… dodaj teraz swój }

Dodaj komentarz

Wyrażając swoją opinię w powyższym formularzu wyrażasz zgodę na przetwarzanie przez Kancelaria Adwokacka Agnieszka Wernik Twoich danych osobowych w celach ekspozycji treści komentarza zgodnie z zasadami ochrony danych osobowych wyrażonymi w Polityce Prywatności

Administratorem danych osobowych jest Kancelaria Adwokacka Agnieszka Wernik z siedzibą w Warszawie.

Kontakt z Administratorem jest możliwy pod adresem agnieszka.wernik@adwokatura.pl.

Pozostałe informacje dotyczące ochrony Twoich danych osobowych w tym w szczególności prawo dostępu, aktualizacji tych danych, ograniczenia przetwarzania, przenoszenia danych oraz wniesienia sprzeciwu na dalsze ich przetwarzanie znajdują się w tutejszej Polityce Prywatności. W sprawach spornych przysługuje Tobie prawo wniesienia skargi do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych.

Poprzedni wpis:

Następny wpis: